چهار شنبه, آگوست 12th, 2009 |
سید محمد فقیری
در فرایند انتخابات آینده چند دغدغه اساسی وجود دارد که بدون شک برجستگی آنها به گونه ئی مخاطره آفرین است، نگرانی کمیسیون مستقل انتخابات از گسترش نا امنی در برخی نقاط کشور، کشانیده شدن بحران به شمال کشور، از جمله گمانه زنی های می باشند که در به تعویق افتادن انتخابات نقش بارزی را دارند.
در اینجا گفت و گوی را ترتیب دادیم با سه تن از تحلیل گران مسایل سیاسی.
انجینیر عبدالرحمن صلاحی تحلیل گر مسایل سیاسی عوامل چالش زا درفرایند انتخابات آینده
را چنین بر می شمرد:
در شرایط فعلی افغانستان تطبیق هر پروژه ایکه سرتاسری باشـد مشکلات خود را دارد مشکلاتیکه میتواند حتی تا مرز توقف در تطبیق پروژه ها بی انجامد، پروژه انتخابات که یک پروژه تمـام عیار سـرتاسریست نمیتــواند ازین امـر مستثنی باشد، عـواملیکه سـبب سکتگی و حتی تـوقف پروسه انتخـابات میتواند باشد مسـایل مالی و اقتصـادی، ارائه خـدمات سرتاسری به منظور آگاهی و عملکرد، و عمده تر از همه نبود امنیت سرتاسری بمنظور تطبیـق همه جانبه، عـادلانه و شفـاف پروسه در سراسر کشور طـوریکه باید انجـام شود و انتخـابات
مشروعیت لازم را داشته باشـد. در صـورت رفع عـواملیکه سبب بحران در انتخابات میشونـد، میتوان به انتخـابات و برگزاری آن امیدوار بود در غیر آن انتخابات انجام نخواهد شد و اگـر هم شود آن مشروعیت لازم در تطبـیق پـروژه به نسبت عـدم سرتاسری بودن و شفـافیت کامـل وجود نخواهد داشت.
به نظر شما ائتلافات و تعاملات سیاسی تا چه حد در فرایند انتخابات اثر گذار است؟
ائتلاف در تعاملات سیاسی و بخصوص میان کاندیداتوران در سراسر جهان میان احزاب مختلف وجود دارد و این بدان معنی نیست که پروسه را خدشه دار نموده ایجاد شک و بحران نماید احزاب و گروه های کوچک همیشه بمنظور حضور و بقاء با احزاب و گروه های بزرگ در تشکیل نظام و حرکت های بعدی ائتلاف های را انجام میدهند و کشور ما هم دور از این امر نیست کاندید شدن چهل و یک تن در شرایط فعلی کشور این خود بحران است و بر میگردد به نقیصه ایکه در بند (1) ماده (62) قانون اساسی وجود دارد و آن مقید نساختن درجه تحصیل و سابقه کار در دوره حیات شخص است، پس هر کس که مسلمان تبعۀ افغانستان و افغان است میتواند خود را کاندید نموده و حضور در صحنه داشته باشد، ائتلاف اشخاص گم نام و کم توان فکر نمی کنم که تأثیری جزء تبلیغات در مرحله اول داشته باشد. در صورتیکه انتخابات در مرحلۀ اول نتیجه کلی را حاصل نه نماید در مرحله دوم میتواند بالای نتایج تأثیر گذار باشد. (ادامه…)
ارسال شده با موضوع تـــحــــلــیــــل, خـــــــبــــــــــر, ســـيـــاســـي | بدون دیدگاه »
چهار شنبه, جولای 29th, 2009 |
چندین تن از خبرنگاران رسانه های ملی و بین المللی در ولایت هرات از سوی سربازان پولیس قوماندانی امنیه در اثنای تهیه گزارش مورد لت و کوب قرار گرفتند.
شراف الدین استانکزی خبرنگار رادیو ازادی،فواد احمدی خبرنگار تلویزیون آریانا،جلیل احمد رضایی خبرنگاررویترز، رضا شیر محمد خبرنگار تلویزیون طلوع، سید عبدالله سادات خبرنگار تلویزیون صبا افرادی هستند که از سوی پولیس و افراد لباس شخصی مورد توهین، ضرب شتم و لت و کوب قرار گرفتند.
شراف الدین استانکزی خبرنگار رادیو ازادی می گوید: وسایلش از سوی یک سرباز پولیس در اثنای تهیه گزارش گرفته شده و به چندین دقیقه تحت توقیف قرار داشته است.
سید عبدالله سادات خبر نگار تلویزیون صبا مدعی است : زمانیکه در حال تصویر برداری بود چندین سرباز به وی حمله کرده و پس از آنکه به وی یک سیلی زدند کاست وی را نیز از کامره بیرون کشیده و با خود برده اند.
او افزود: با اینکه موضوع را به مسوولین امنیتی در جریان گذاشته اما هیچ توجه ای تاکنون صورت نگرفته است.
پس از این قضیه تمام خبرنگاران در ولایت هرات به مقابل دفتر والی رفته و خواهان پیگیری این قضیه شدند.
احمد یوسف نورستانی والی هرات در جمع خبرنگار قول داد تا عاملین این قضیه را شناسایی و طبق قانون با آنها برخورد صورت گیرد.
خبرنگاران از والی هرات خواستند تا به زودی عاملین این قضیه را به آنها معرفی کند.شگوفه هرات
ارسال شده با موضوع امـــنیــــتـــی, تـــحــــلــیــــل, خـــــــبــــــــــر | بدون دیدگاه »
شنبه, آوریل 18th, 2009 |
سرانجام کشت کوکنار دامن خودمان را هم گرفت
50 هزار معتاد در هراتی که کشت کوکنارش به صفر رسیده
مبارزه با کشت، تولید و قاچاق مواد مخدر از برنامه های اساسی جامعه جهانی و دولت افغانستان در چند سال گذشته بوده است و در مجموع دولت و جامعه جهانی هزینه های هنگفتی را در این زمینه متقبل شده اند.
باتوجه به ارائه گزارش های مسوولان مبارزه با مواد مخدر، مبارزه آنها در اکثر ولایت مثمر ثمر بوده و آن ها توانسته اند تا حدودی زیادی در محو و کاهش کشت کوکنار موفق باشند.
اما این امر در شهرها و شهرستانهایی که عمدتن مرکز درگیری مخالفان و زارعین کوکنار بوده است با دولت بوده است خیلی موفق و مثمر نبوده است.
سال گذشته مسوولان مبارزه با مواد مخدر در هرات از کاهش 83 درصدی کشت کوکنار در این ولایت خبر دادند و اظهار داشتند روند مبارزه با کشت مواد مخدر به شدت جریان دارد و این کاهش مساوی با به صرف رسیدن کشت کوکنار در این ولایت است.
هم اکنون نیز چند گروه از نیروهای مبارزه با مواد مخدر در اطراف و شهرستان های هرات مصروف تخریب اراضی زیر کشت کوکنار هستند و بر اساس آمار ارائه شده از سوی آنان از آغاز برنامه محو کشت کوکنار در سال جدید تا کنون در حدود 600 جریب زمین زیر کشت کوکنار از شهرستان های کشک و اسفزار (شیندند) تخریب گردیده است.
به گفته مسوولان روند مبارزه و تخریب اراضی زیر کشت کوکنار در مناطقی که به دلایلی حاکمیت قانون در آن جا ها کمتر تطبیق میشده به شدت ادامه دارد و آن ها امیدوارند، هرات را عاری از کشت کوکنار بسازند.
در پهلوی روند تخریب اراضی، منسوبان پولیس مبارزه با مواد مخدر نیز در طول یک ماه گذشته توانسته اند بیش از 200 کیلوگرام مواد مخدر را از نزد قاچاقچیان به دست بیاورند و چند نفر از حاملین آنان را نیز بازداشت، نمایند که بیشترین کشفیات مواد مخدر توسط پولیس سرحدی هرات صورت گرفته است.
اما بحث مهم اینست که سرانجام کشت بیش از حد مواد مخدر در کشور که عمدتن در زمان طالبان به یک جنس صادراتی پر بها و کم مصرف در آمده بود، دامن جامعه فقیر و اکثرن بیکاری خودمان را نیز گرفت.
شواهد نشان میدهد در چند سال گذشته آمار مبتلایان به مواد مخدر افزایش یافته که این امر مهم و حیاتی سبب نگرانی مسوولان و شهروندان هرات گردیده است.
به گفته غلام رسول غوریانی مدیر اداری ریاست مبارزه با مواد مخدر، بررسی های انجام شده در سال های قبل حاکی از موجودیت 47 هزار معتاد به مواد مخدر گوناگون در شهر هرات بوده است و به احتمالن این رقم در حال حاضر افزایش یافته است. (ادامه…)
ارسال شده با موضوع 'گـــــــــــزارش, اجـــتمـــاعــي, امـــنیــــتـــی, تـــحــــلــیــــل, گزارش تحقیقی | ۱دیدگاه »
یکشنبه, مارس 29th, 2009 |
ترجمه غیر رسمی
رئیس جمهور آمریكا در سخنانی در کاخ سفید استراتیژی جدید کاخ سفید را در قبال افغانستان بیان کرد . وی ضمن تشکر از نیروهای نظامی و غیرنظامی آمریكا که قرار است به افغانستان اعزام شوند از اقدامات ژنرال دیوید پترائوس فرمانده نیروهای مرکزی آمریكا و دیگر فرماندههای آمریكایی، سفیر آمریكا در افغانستان و تیم امنیت ملی خود که استراتیژی جدید امریکا برای افغانستان و پاکستان را تدوین کرده اند تقدیر کرد.
امروز استراتیژی جامع جدید آمریكا را در قبال افغانستان و پاکستان اعلام میکنم. این استراتیژی نتیجه ارزیابیهای دقیقی است که به رهبری بروس انجام شده است.
من به محض این که مسوولیت امور را برعهده گرفتم دستور انجام این بررسیها را صادرکردم. دولت من به سخنان فرمانده هان نظامی و دیپلماتها گوش کرده است. ما با مقامات دولت افغانستان و پاکستان مشورت کردیم. ما با شرکاء و متحدانمان در ناتو نیز مشورت کردیم. ما با دیگر کمک کنندگان به افغانستان و سازمانهای بینالمللی نیز مشورت هایی انجام دادیم. در عین حال، همکاریهای نزدیکی با اعضای کنگره در آمریكا داشتیم. میخواهم با صراحت و روشنی با مردم آمریكا سخن بگویم.
وضعیت (افغانستان) به صورت روز افزون وخیم شده است. از زمان سرنگونی طالبان از قدرت هفت سال میگذرد اما همچنان جنگ ادامه دارد و شبه نظامیان بخشهایی از پاکستان و افغانستان را در کنترل خود دارند.
حملات به نیروهای نظامی ما، نیروهای متحدان ما در ناتو و نیروهای دولتی افغانستان به صورت پیوسته افزایش یافته است. سال 2008 مرگبارترین و دردناک ترین سال برای نیروهای آمریكایی بود.
بسیاری در آمریكا و کشورهای شریک (حاضر در افغانستان) که فداکاریهای زیادی انجام دادهاند یک سوال را مطرح میکنند و ان این که هدف ما در افغانستان چیست؟ پس از چندین سال،آنها این سوال را میپرسند که چرا نیروهای نظامی ما در افغانستان میجنگند و کشته میشوند؟ آنها مستحق پاسخ روشنی هستند . اجازه بدهید با صراحت پاسخ این سوال را بدهم.
القاعده و متحدان آن یعنی تروریستهایی که حملات یازده سپتامبر را طراحی و اجرا کردند در پاکستان و افغانستان هستند. در براوردهای اطلاعاتی متعدد هشدار داده شده است که القاعده فعالانه از پناهگاهش در پاکستان در حال برنامه ریزی برای انجام دادن حملات در داخل آمریكا است. اگر حکومت افغانستان به دست طالبان بیفتد و در نتیجه به القاعده اجازه بدهد بدون مشکل به فعالیتهایش ادامه بدهد، این کشور بار دیگر به پایگاهی برای تروریستهایی تبدیل خواهد شد که میخواهند که هر تعداد که بتوانند از مردم ما را بکشند.
آینده افغانستان به صورت جدایی ناپذیری به آینده کشور همسایهاش پاکستان مرتبط است. با گذشت تقریبا 8 سال از زمان حملات یازده سپتامبر، القاعده و متحدان افراطی با عبور از مرزهای (افغانستان) به مناطق دوردست در سرحدات پاکستان رفتهاند. رهبری القاعده نیز در این زمره است. اسامه بن لادن و ایمن الظواهری از این منطقه کوهستانی به عنوان پناهگاهی برای مخفی شدن، اموزش دادن به تروریستها، ارتباط برقرار کردن با پیروانشان، طراحی حملات و اعزام نیروهایشان برای حمایت از شبه نظامیان در افغانستان استفاده میکنند. این منطقه مرزی به خطرناکترین منطقه در جهان برای آمریكاییها تبدیل شده است.
اما این مساله فقط مشکل آمریكا نیست. این وضعیت، چالشی جدی برای امنیت بینالمللی است.حملات تروریستی در لندن و بالی (اندونزی) به القاعده و متحدان آن در پاکستان مرتبط بود. حملاتی که در آفریقای شمالی و منطقه خاورمیانه، اسلام اباد و کابل صورت پذیرفته نیز به این افراد مرتبط بوده است. اگر حملهای بزرگ در یک شهر آسیایی، اروپایی و یا آفریقایی صورت پذیرد، احتمالاً ارتباطهایی با رهبری القاعده در پاکستان دارد. امنیت جهانیان در معرض خطر قرار دارد.
بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان برای مردم این کشور به معنای ان است که کشورشان تحت حاکمیتی وحشیانه قرار بگیرد، افغانستان در عرصه بینالمللی منزوی شود، اقتصاد کشور فلج شود و حقوق اساسی بشر از مردم افغانستان بویژه زنان و دختران سلب شود. بازگشت طالبان به قدرت، سبب تقویت القاعده خواهد شد که با سران طالبان همراه خواهد شد و این وضعیت سبب خواهد شد افغانستان در سایه خشونتهای مستمر قرار بگیرد.
بزرگترین مسوولیت من در مقام رئیس جمهور این است که از مردم آمریكا محافظت کنم. ما برای کنترل افغانستان و یا دیکته کردن مسیر آینده آن، در این کشور حضور نداریم. ما برای مقابله با دشمن مشترکی در افغانستان حضور داریم که آمریكا و دوستان و متحدان آن را تهدید میکند. مردم افغانستان و پاکستان بیشترین ضربه را از اقدامات افراطیون خشونت طلب متحمل شدهاند. من از مردم آمریكا میخواهم تا درک کنند که ما هدفی مشخص و روشن داریم و آن اینکه القاعده را در افغانستان و پاکستان منهدم و نابود کنیم و مانع از آن شویم که آنها در آینده به هر یک از این دو کشور بازگردند. این هدف باید محقق شود. این آرمان بسیار عادلانه است.
پیام من به تروریستها، که مخالف ما هستند همین است: ما شما را شکست خواهیم داد. برای نیل به هدفمان به استراتیژی قویتر، هوشمندتر، و جامعی نیاز داریم. برای مقابله با بزرگترین تهدیدهای متوجه مردم کشورمان، آمریكا نباید بخاطر جنگ عراق، از اعطای منابع به افغانستان خودداری کند. برای تقویت ظرفیت نظامی، اقتصادی و حاکمیت در افغانستان و پاکستان باید حمایت بینالمللی را جلب کنیم. برای شکست دادن دشمنی که هیچ حد و مرزی نمیشناسد و به هیچ قانونی پایبند نیست باید به ارتباط اساسی آینده افغانستان و پاکستان پی ببریم.
به همین علت، ریچارد هالبروک را منصوب کردهام تا به عنوان فرستاده ویژه آمریكا در هر دو کشور مذکور فعالیت کند و با ژنرال پترائوس همکاری نزدیکی داشته باشد تا اقدامات نظامی وغیرنظامی ما با یکدیگر منسجم شود.
اجازه بدهید سخن را از پاکستان آغاز کنم. آمریكا احترام زیادی برای مردم پاکستان قائل است. آنها تاریخی غنی دارند و تلاشهای زیادی کردهاند تا دموکراسی شان را حفظ کنند. مردم پاکستان دقیقا همان چیزی را میخواهند که ما میخواهیم. آنها خواهان پایان یافتن تروریسم، و دسترسی به خدمات اساسی هستند و اینکه این فرصت برایشان فراهم باشد تا بتوانند رویاهایشان را محقق کنند و به امنیتی برسند که فقط از طریق حاکمیت قانون دست یافتنی است.
یگانه خطری که متوجه این آینده است از جانب القاعده و متحدان افراطی آن است. به همین علت ما باید در کنار هم باشیم. تروریستهای فعال در درون مرزهای پاکستان، فقط دشمنان آمریكا و افغانستان نیستند بلکه انها خطری عظیم و فوری برای مردم پاکستان هستند.
القاعده و دیگر افراطیون خشونت طلب هزاران پاکستانی را از زمان حملات یازده سپتامبر کشتهاند. آنها شمار زیادی از نظامیان و نیروهای پولیس پاکستانی را کشتهاند. انها بینظیر بوتو را ترور کردند. آنها ساختمانها را منفجر کردهاند، سرمایه های خارجی را از پاکستان فراری داده اندو ثبات حکومت پاکستان را تهدید کرده اند. بنابراین اشتباه نکنید. القاعده و متحدان افراطی آن سرطانی هستند که خطر نابودی پاکستان را از درون به همراه دارند.
مردم آمریكا باید این را درک کنند که پاکستان برای مقابله با القاعده به کمک ما نیاز دارد. این کار ساده نیست. مناطق قبلیهای پاکستان وسیع است. این مناطق صعب العبور است و در اغلب موارد خارج از حوزه حکومت است.
به همین علت ما باید کمکهای نظامیمان را به پاکستان بر اعطای ابزارها، آموزش دادن و حمایتهایی متمرکز کنیم که پاکستان برای ریشهکن کردن تروریستها به آن نیاز دارد. پس از سالها نتایج ضدو نقیض ما نمیتوانیم “چک سفیدی” به پاکستان بدهیم.
پاکستان باید التزام خود را برای ریشهکن کردن القاعده و افراطیون خشونت طلب در داخل مرزهایش نشان بدهد. ما تاکید داریم که وقتی به هر طریقی اطلاعاتی درباره اهداف تروریستی مهم داشته باشیم باید کاری انجام شود. توان برای نابودی این پناهگاهها به قدرت و امنیت خودش بستگی دارد. برای کمک به پاکستان برای پشت سر گذاشتن بحران اقتصادی باید با صندوق بینالمللی، بانک جهانی و دیگر شرکای بینالمللی همکاری داشته باشیم.
برای کاهش تنشها میان دو همسایه مجهز به توان جنگ افزارهای هستهای (هند و پاکستان) که در اغلب موارد در ولایت هاه درگیری و تقابل قرار میگیرند، ما باید دیپلماسی سازنده را با هند و پاکستان تعقیب کنیم. برای جلوگیری از تکرار اشتباههای گذشته باید با صراحت اعلام کنیم که روابط ما با پاکستان بر حمایت از نهادهای دموکراتیک پاکستان و مردم این کشور مبتنی است.مبارزه با افراط گرایی فقط از طریق گلوله و بمبها محقق نمیشود. القاعده برای مردم پاکستان چیزی بهجز نابودی به ارمغان نمیاورد. ما خواهان هدفی متفاوت هستیم.
بنابراین، امروز از کنگره میخواهم تا لایحهای با حمایت دو حزب (دموکرات و جمهوری خواه) به تصویب برساند که جان کری و ریچارد لوگِر ارائه کردهاند و براساس آن، در مدت پنج سال، سالانه یک و نیم میلیارد دلار در قالب حمایت مستقیم به مردم پاکستان اعطا میشود. از این منابع برای ساخت مکاتب، احداث جاده ها و شفاخانه ها استفاده خواهد شد و دموکراسی پاکستان را تقویت خواهد کرد. در عین حال از کنگره میخواهم لایحهای را با حمایت دو حزب به تصویب برساند که ماریا کاتول، کریس وان هالان و پیتر هاکسترا ارائه کردهاند و براساس آن مناطق “فرصت ساز” در مناطق مرزی افغانستان و پاکستان ایجاد میشود تا براساس ان اقتصاد منطقه رشد کند و برای مناطقی که خشونت زده هستند ایجاد کند.
ما از دوستان و متحدانمان می خواهیم سهم خودشان را در این زمینه ایفا کنند و از جمله در کنفرانس ماه آینده برای جمع اوری کمک برای افغانستان فعال باشند. من خواهان حمایت سطحی نیستم. ما در زمان پرچالشی قرار داریم. منابع مالی محدود است. اما مردم آمریكا باید درک کنند که این کار (صرف منابع در افغانستان و پاکستان) هزینه کردن برای آینده خودمان است زیرا امنیت پاکستان و آمریكا با هم ارتباط دارد. دولت پاکستان باید برای نابود کردن پناهگاههای مذکور شریکی قدرتمندتر (برای آمریكا) باشد و ما باید القاعده را از مردم پاکستان جدا و منزوی کنیم.
این اقدامات که باید در پاکستان انجام شود با اقداماتی که باید در افغانستان صورت پذیرد جداناپذیر هستند. اگر شبه نظامیان بتوانند آزادانه در مرزهای دو کشور تردد کنند هرگز شاهد آن نخواهیم بود که خشونتها در این منطقه پایان یابد. امنیت مستلزم وجود حس تازهای از مسوولیت پذیری است و به همین علت ما گفتگوهای سه جانبهای میان آمریكا و پاکستان و افغانستان خواهیم داشت. نمایندگان کشورهای ما به صورت مرتب با یکدیگر ملاقات خواهند کرد. رابرت گیتس و هیلاری کلینتون وزرای دفاع و خارجه آمریكا، هدایت این تلاشها را برعهده خواهند داشت.
ما با همکاری با سازمان ملل متحد یک “گروه تماس” برای افغانستان و پاکستان تشکیل خواهیم داد و همه کشورهایی که در امنیت منطقه سهیم هستند در قالب آن گردهم میآیند.
ما باید با یکدیگر به صورت هماهنگ و پیوسته تبادل اطلاعات و همکاری های مرزی را انجام دهیم در حالی که نگرانیهای مشترکی مانند تجارت، انرژی و توسعه اقتصادی را در نظر داشته باشیم. این مطالب تنها قسمتی از استراتیژی جامع ما در افغانستان جهت جلوگیری از تبدیل این کشور به پناهگاهی امن برای القاعده خواهد بود، همان طوری که پیش از یازده سپتامبر سال 2001 نیز افغانستان پناهگاه امنی برای فعالیتهای تروریستی القاعده به حساب میآمد. برای موفقیتمان، دوستان و همپیمانان خود باید بر موفقیتها و اندوختههای طالبان پایان دهیم.
نظامیان ما با شجاعت علیه دشمنان ظالم و بیرحم در افغانستان جنگیدهاند. غیر نظامیان ما نیز فداکاریهای بزرگی را انجام دادند. همپیمانان ما مسئولیت بزرگی را به عهده گرفتند. همچنین افغانها نیز برای آینده خود فداکاری و رنج فراوانی بردهاند. در شش سال گذشته منابع لازم به افغانستان به علت وجود جنگ عراق اختصاص داده نشد.
در حال حاضر ما باید نسبت به آنچه که لازم است تا به اهدافمان در افغانستان دست یابیم، متعهد باشیم.به همین علت در این زمان ما دستور اعزام هفده هزار نظامی که ژنرال مک کرنان ماهها پیش تقاضا کرده بود، را صادر کردیم. این نظامیان و تفنگداران دریایی آمریکا در افغانستان در راستای مبارزه با طالبان درجنوب و شرق این کشور خواهند جنگید و به ما ظرفیتهای بیشتری برای مشارکت با نیروهای امنیتی افغانستان در مبارزه و تعقیب شورشیان در مناطق مرزی را فراهم خواهند کرد. این تلاشها درنهایت به ما کمک خواهد کرد تا امنیت و اقدامات لازم برای برگزاری انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در ماه آگست آینده را فراهم کنیم.
در همین زمان ما تمرکز و تاکید خود را بر آموزش و افزایش حجم نیروهای نظامی افغانستان تغییر خواهیم داد. در نتیجه آنها برای تامین امنیت کشور خود پیشرفت خواهند کرد و به همین علت ما می خواهیم که افغان ها بتوانند مسئولیت تامین امنیت کشور خود را برعهده بگیرند و در نتیجه سرانجام ما خواهیم توانست نظامیان خود را از افغانستان خارج کرده و به کشورمان بازگردانیم.
در سه سال گذشته فرماندهان نظامی ما در افغانستان به صورت شفاف درباره نیازها و خواستههایشان برای آموزش نظامیان افغانستان صحبت کردهاند. به این نیازها به دلیل جنگ عراق پاسخ داده نشد.حالا شرایط تغییر کرده است. نظامیان بیشتری که ما به افغانستان اعزام خواهیم کرد ظرفیت و توانایی ما برای آموزش نظامیان افغان را افزایش خواهند داد. اواخر بهار سال جاری ما در حدود چهار هزار نظامی آمریکایی را برای آموزش نظامیان افغانستان به این کشور اعزام خواهیم کرد.
برای اولین بار این اقدامات به صورت درست تلاش های ما برای آموزش اردو، نیروهای امنیتی و پولیس افغانستان را فراهم خواهد کرد. هر واحدی از نظامیان آمریکایی در افغانستان به عنوان شریکی برای واحد های نظامی افغانستان مشارکت خواهند کرد. ما از همکاران خود در ناتو برای آموزش افغانها کمک خواهیم گرفت تا اطمینان حاصل کنیم هر واحد نظامی در افغانستان عضوی از نیروهای ائتلاف باشد.
ما به تلاش هایمان برای بازسازی اردو افغانستان در وسعت 134 هزار نظامی، نیروی پولیس در اندازه82 هزار نفر سرعت خواهیم بخشید تا بتوانیم به اهدافمان تا سال 2011 دست یابیم.افزایش وسعت و حجم نظامیان و پولیس افغانستان در جهت اهداف و برنامه هایمان برای واگذاری مسئولیت پذیری امنیت افغانستان به نظامیان این کشور مورد نیاز است.
این تلاشها باید هم جهت و مرتبط با افزایش تلاشها در زمینههای غیر نظامی در افغانستان و در زمینه دولت منتخب افغانستان باشد. اما باید در نظر داشته باشیم که فساد و شماری مشکلات مانع خدمت رسانی مناسب دولت و تامین نیازهای اولیه مردم افغانستان شده است.
تجارت و قاچاق مواد مخدر باعث افزایش اقدامات تبهکارانه و شورشگری شده تا اقتصاد این کشور در وضعیت بحرانی باشد. مردم افغانستان در جستجوی وعدههایی برای آینده بهتر هستند و بار دیگر ما شاهد سیاه شدن روزگار مردم افغانستان به دلیل خشونت ها هستیم.
بنابراین برای پیشبرد امنیت، فرصت و عدالت نه تنها در کابل بلکه در گوشه و کنار این کشور و دیگر ولایت ها ما به متخصصان کشاورزی، مربیان، مهندسان و وکلا نیاز داریم و اینگونه است که ما می توانیم به دولت افغانستان کمک کنیم تا خدمت رسانی به مردم و توسعه اقتصاد را که خود به دلیل نفوذ و تسلط قاچاق مواد مخدر آسیب دیده، انجام دهد.
به این علت من دستور افزایش حضور غیر نظامیان آمریکایی در کشور افغانستان را صادر کردهام. از این جهت ما باید به دنبال حمایت غیرنظامی دوستان، همپیمانانمان، سازمان ملل و سازمانهای بین المللی امدادی و بشر دوستانه در افغانستان باشیم.
هماهنگی و پیگیری این تلاشها بر عهده هیلاری کلینتون وزیر خارجه آمریکا در هفته آینده در لاهه هلند خواهد بود. در بحبوحه بحران اقتصادی ما تلاش خواهیم کرد بتوانیم اطمینان یابیم که میتوان در زمینه پیشبرد تغییرات کوچک در زمینه غیر نظامی موفق باشیم.
اشتباه نکنیم، اگر ما در آینده ی افغانستان و پاکستان سرمایهگذاری نکنیم، تلاشهایمان با شکست مواجه خواهد شد. به همین علت بودجه پیشنهادی من جدا ناپذیر از سرمایه گذاری در وزارت خارجه و برنامه کمک های خارجی است.
این گونه سرمایهگذاریهای غیر نظامی، مسئولیتهایی را از دوش نظامیان ما بر خواهد داشت. آنها میتوانند به طور مستقیم در تامین امنیت شرکت کنند و مردم آمریکا را ایمن تر خواهند کرد و در آینده دراز مدت باعث افزایش اندوختههای ما و کاهش مخارج خواهند شد. زیرا بسیار ارزانتر است که ما پولیسی را تعلیم دهیم که از روستای خود محافظت میکند و کمک کنیم دهقانی را به کشت غلات بپردازد تا اینکه دورههای متمادی نظامیان خود را به افغانستان اعزام کنیم تا به تامین امنیت مشغول شوند در حالیکه هیچ برنامهای برای انتقال مسئولیت تامین امنیت به دولت افغانستان نداشته باشیم.
ما این منابع سرمایه گذاری را فراهم خواهیم کرد تا اهداف بازسازی افغانستان به صورت کامل پایان پذیرد. بنابراین بودجه پیشنهادی من بر سرمایهگذاری بر روی توسعه اهداف وزارت خارجه و سازمان های امدادی آمریکا گسترش یافته است.
من می خواهم به صورت کاملا شفاف بگویم ما نمیتوانیم چشمان خود را به روی فسادی که باعث میشود مردم افغانستان اطمینان خود به رهبرانشان را از دست بدهند، ببندیم. در عوض ما به دنبال مبارزاتی جدید برای سرکوبی رفتار مفسدانه خواهیم بود.
از این رو معیارهای اصلی برای دستیابی به همکاریهای بینالمللی که بتواند نیازهای مردم افغانستان را تامین کند،در نظر خواهیم گرفت.
افغانستان از فقر شدیدی رنج میبرد که در دهههای گذشته بیسابقه بوده است. همچنین اگر روند آشتی بین دشمنان و مخالفان سابق انجام نشود در افغانستان هیچ صلحی وجود نخواهد داشت من به توهم دچار نیستم که بگویم دستیابی به این مسئله آسان خواهد بود. در عراق ما به موفقیتهایی در نزدیک کردن دشمنان سابق در جهت منزوی کردن و هدف قراردادن القاعده دست یافتیم.
بنا بر این ما باید فرآیند مشابهی را در افغانستان دنبال کنیم، در حالیکه در نظر داشته باشیم افغانستان کشوری بسیار متفاوت با عراق است. در افغولایت ها هستهای غیر قابل مصالحه از طالبان وجود دارد. باید با آنها با اجبارو زور برخورد کرد و باید آنها را شکست داد.
در عوض افغانهایی هم وجود دارند که میتوان به آنها فرصت همکاری داد. به همین علت ما باید با رهبران محلی، دولت افغان، شرکای بین المللی همکاری کنیم تا روند فرآیند آشتی ملی در هر ولایت را پیگیری کنیم.
ترور و سرکوبگری بزرگترین دشمن مردم افغانستان است که باید منزوی شود. ما از حقوق بشر اولیه و اساسی هر افغان، مانند زنان و دختران حمایت خواهیم کرد. در آینده ما چشم خود را به این مطالب نخواهیم بست و به تلاش هایمان در این زمینه افزایش خواهیم داد. ما به شدت پیوستگی تلاش هایمان در زمینه آموزش نیروهای امنیتی افغانستان و پیشرفت در مبارزه با شورشیان را ارزیابی خواهیم کرد.
ما رشد اقتصادی و تولید غیر قانونی مواد مخدر در افغانستان را مطالعه می کنیم. با استفاده از ابزارهای درست و روش های مناسب پیشبرد اهداف مان در این کشور را مورد بازبینی قرار خواهیم داد. هیچکدام از این گام ها آسان نخواهد بود و همه آنها نیز نباید تنها توسط امریکا به تنهایی انجام شود اگر افغانستان به زمان گذشته، شورش و هرج و ومرج و آغاز فعالیت های تروریستی القاعده بازگرد، جهان قادر به تامین هزینه های آن نخواهد بود. ما در این زمینه از مسئولیت مشترکی برخوردار هستیم نه به این علت که خواهان افزایش قدرت خود هستیم، چون صلح و امنیت خود ما هم در گروی موفقیت برنامه هایمان در افغانستان است.
این ایده را که دولتهای آزاد گرد هم جمع میشوند به علت اینکه از امنیت مشترکی برخوردار هستند مورد توجه ما است. به همین دلیل 6 دهه قبل ناتو ایجاد شد و در حال حاضر باید این هدف را داشته باشیم. اداره من متعهد است تا به تقویت سازمان های امداد بین المللی برای انجام اقدامات مشترک و هماهنگ بپردازد.
این پیام من در هفته آینده در اروپا خواهد بود. همان گونه که ما فعالیت بیشتری را انجام میدهیم از دیگران دوستان و همپیمانان ناتو خود میخواهیم تا به ما بپیوندند و سهم خود را انجام دهند. به همین علت است که ما از دوستان و همپیمانان ناتو تنها درخواست اعزام نظامیان بیشتر را نداریم بلکه خواستار حمایت از انتخابات افغانستان، آموزش نیروهای امنیتی افغانستان و افزایش تعهدات غیرنظامی به مردم افغانستان هستیم.
ما از سازمان ملل انتظار پیشرفت بیشتری در جهت هماهنگ کردن تلاش های بین المللی در افغانستان، همکاری، کمک و موفقیت سازمان های افغانستان داریم. ما خواستار همکاری سازمان ملل برای تشکیل ارتباطات بیشتر برای افغانستان و پاکستان هستیم تا به این هدف برسیم که همه با هم کمک کنیم تا هر کشوری بتواند سهم خود در تامین امنیت منطقه را بر عهده گیرد.همچنین از همپیمانان ما در ناتو و دیگر دوستان و شرکایمان نیز چنین انتظاری داریم. همچنین کشورهای آسیای مرکزی کشورهای حوزه خلیج (فارس) و ایران، روسیه، هند و چین هیچ کدام از این کشورها از وجود پایگاهی برای فعالیت تروریستهای القاعده در افغانستان منفعت نمیبرند و از این که منطقه درهرج و مرج باشد هثیچ سودی نمیبرند. هر کدام از این کشورها سهمی از وعده صلح پایدار، امنیت و توسعه در منطقه دارند و این مسئله کشورهای ائتلاف که در افغانستان حاضر هستند را نیز شامل میشود.
این واقعیت دارد نیروهای ائتلاف دوشادوش نیروهای افغان در افغانستان می جنگند. این فداکاری بزرگ است. حدود هفتصد آمریکایی جان خود را از دست دادهاند. نظامیانی از بیست کشور جهان نیز هزینه حضور در افغانستان را پرداخت کردهاند. همه آمریکایی ها خدمت و دوستی آنهایی را که جنگیدند، خون دادند و کمک کردند ارج میگذارند. همه آمریکاییها از خدمات مردان و زنان یونیفرم پوش ما قدردانی می کنند که بار مسئولیت بزرگی را بیشتر از هر نسل دیگری به عهده گرفتند. آنها و خانواده هایشان به عنوان نمونه ای از فداکاری و قربانی خود هستند.
ما خاطر نشان می کنیم که آمریکا خود جنگ با تروریستها در افغانستان را انتخاب نکرد. در حدود سه هزار نفر از مردم آمریکا در حادثه یازده سپتامبر سال 2001 به هیچ جرمی غیر از انجام فعالیتهای روزمره خود کشته شدند.
القاعده و همپیمنانش هزاران نفر در کشورهای مختلف را کشتهاند. همچنین دست انها به خون مسلمانان آغشته شده است. القاعده انسانهای بسیار زیادی را در کشورهای مختلف کشته است. این آیندهای است که القاعده به مردم پاکستان و افغانستان وعده میدهد. آینده ای بدون امید و فرصت، آیندهای بدون عدالت و صلح. بنابراین ما باید بدانیم که راه پیش روی ما بسیار طولانی و سخت است.
به همین علت ما باید بر مشارکت طولانی مدت با افغانستان و پاکستان که وعده روزهای جدیدی به مردمان خود میدهند، متعهد باشیم. ما باید از همه ابزار و نیروهای بین المللی برای شکست القاعده، دفاع از آمریکا و همپیمانان ما و همه آنهایی که به دنبال آیندهای بهتر هستند، استفاده کنیم. چون آمریکا از صلح و امنیت، عدالت و فرصت دفاع خواهد کرد. به این دلیل ما اینگونه هستیم و اینکه تاریخ از ما میخواهد تا آنرا بار دیگر انجام دهیم.
تشکر خدا با شما باد و خداوند امریکا را حفظ کند.
ارسال شده با موضوع اجـــتمـــاعــي, اقــــتــصـــادی, امـــنیــــتـــی, تـــحــــلــیــــل, ســـيـــاســـي | ۱دیدگاه »
نقد و پردازش به سینمای کشور در حداقل 7 سال گذشته چندان بروز و با تأمل نبوده به جز در مواردی خاص. که این نشان میدهد سینما و سینماگر افغان در این سال ها نتوانسته اند، مخاطبی غیر از مردم عادی را به
