زهرا، بانوی کوچک سیزده ساله غوری، بر اثر زخمیهای شدید روی بدنش جان باخت. او سه روز پیش به دلیل سوختگی به شفاخانه ولایتی آورده شده بود و داکتران گفته بودند که ۸۵ درسد از بدنش سوخته است. پس از رسانه ای شدن سوختگی زهرا، به دستور مقامهای بلند پایه، او را برای درمان به کابل فرستادند؛ ولی زهرا تاب زخمهای عمیق را نیاورد. او در این زمان، باردار بود.

از همان روز اول زخم های ژرف روی بدن نحیفش، نشان دهنده‌ ی وخامت اوضاع او بود. داکتران گفته بودند که چندان امیدی به زنده ماندنش نیست. او همچنین در این هنگام، باردار بود که کودکش هم با او رفت.

هنوز به درستی آشکار نیست که او خودسوزی نمود یا این‌ که کسی او را به این سرنوشت دچار کرد. پدرش که خانواده ‌ی شوهر زهرا را متهم می‌ کند.

واکنش‌ ها در همان زمان به این رویداد شدید بود. هم کنشگران مدنی و هم علمای دینی این رخداد را محکوم کردند. دیری نگذشت که زهرا به دستور مقام‌ های بلندپایه‌ ی کشور برای درمان به کابل برده شد؛ ولی او تاب نیاورد و زخم‌ های شدید، امان را از زهرا گرفت.

اکنون پدر و مادر زهرا، خواستار اجرای عدالت ‌اند.

مسوولان محلی در نخست، پدر و مادر شوهر زهرا را دستگیر کردند و بررسی ‌های پیرامون چگونگی این رویداد از نزدشان دنباله دارد.

مسوولان کمیسیون مستقل حقوق بشر در همان روزی که زهرا را به شفاخانه‌ ی ولایتی آورده بودند، دولت را متهم کردند که برای مجازات عاملان خشونت بر بانوان، کاری انجام نداده است. دیگر کنش‌گران حقوق بانوان هم دیدگاه‌ هایی مانند این دارند.

زهرا تنها یازده ساله بوده  که عروس می ‌شود و دو سال پس از آنچه پدر او روزهای سخت می‌خواند، به این‌ چنین سرنوشتی دچار می ‌شود. اکنون کنشگران حقوق بانوان و خانواده‌ ی زهرا چشم‌ براه واکنش دولت در برابر عاملان این رویداد اند و این‌ که نکند، پرونده او، مانند آن‌ چه بر رخشانه و دیگر بانوان خشونت دیده گذشت، بی سرانجام بماند.

https://www.facebook.com/heratpaperfb