هر کدام از این دو پیش از برگزاری انتخابات، وعده‌های آن‌چنانی به مردم هرات دادند. مردم هم از آنان به خوبی استقبال کردند، هم در کارزارهای انتخاباتی و هم در پای صندوق‌های رای.

ترکیب این دو رقیب در یک دولت نتوانست وعده‌هایی که به مردم این ولایت داده بودند را عملی کنند. در بخش سیاسی این دو وعده‌‌ی این را داده بودند که از اندیشه‌های جوان هراتی‌ها در بدنه‌ی دولت خود کار خواهند گرفت و به‌گونه‌یی این ولایت از انزوای سیاسی به در خواهد شد. اکنون تنها از غرب کشور دو وزیر در کابینه است؛ در حالی‌که در دوره‌ی گذشته چهار وزیر عضو کابینه بودند.

با همه‌ی این‌ها پس از تشکیل حکومت وحدت ملی، خود رییس جمهوری دو بار به هرات سفر کرد و باز هم وعده‌های آن‌چنانی به مردم داد و با برگشت خودش به کابل، وعده‌های خود را هم با خود برد. عبدالله عبدالله رییس اجراییه هم یک‌بار به این ولایت آمد و بر وعده‌های انتخاباتی خود پافشاری کرد.

شاید به باور آگاهان سیاسی باید کمی شکیبا بود یا این‌که خود مردم برای گرفتن حق به‌گونه‌یی دولت را زیر فشار گذارند؛ ولی خود حکومت وحدت ملی در بخش سیاسی حال و روز خوشی ندارد و به‌گفته‌ی برخی دیگر، گله‌یی از آن نیست.

https://www.facebook.com/heratpaperfb